En el Festival hubo grandes actuaciones además de la nuestra, como las de The Passadenas, Los Justicieros y Delorean, que hicieron bailar a todo el personal!
En el Festival hubo grandes actuaciones además de la nuestra, como las de The Passadenas, Los Justicieros y Delorean, que hicieron bailar a todo el personal!
Y el fin de fiesta!
Al final estuvimos pasando un buen rato con gente de Delorean, en la foto el batería y el teclado,con David Inferniño de Los Justicieros e Isa y Rodrigo de Triángulo de Amor Bizarro, que aún que no tocaron vinieron a ver los conciertos. La verdad que nos lo pasamos muy bien todos juntos en el escenario, al que subimos porque hacía mucho frío y gracias a los focos se nos pasó un poco.
Patuki sacó la foto, por eso no sale, pero también estaba, y lo que tiene David en la cabeza es la mano de María!
Este sábado a partir de las 22:00 tiene lugar en la playa de Razo, Carballo ( A Coruña) la II edición del festival Sereas e Piratas que este año cuanta con las actuaciones de :
FRANC3S www.myspace.com/franc3sspace
LOS JUSTICIEROS www.myspace.com/losjusticieros
DELOREAN www.myspace.com/deloreandanz
THE PASSADENAS www.myspace.com/thepassadenas
El día de la presentación del Festival se dijo, como se puede leer en medios como "La voz de Galicia" o "Diario de Bergantiños" que "las actuaciones musicales de esta edición son de gran renombre en todos los festivales de la Península como Benicassim o Summercase" o "Franc3s, un grupo de la comarca, que destaca en el ámbito regional y al que se prevé un gran futuro a nivel nacional"
Así que no os lo podéis perder! Nuestra actuación será la 1º, asi que rogamos puntualidad!
En la imagen una auténtica estrella de la batería (a su izquierda Marky Ramone)
Ya podéis leer la amplia entrevista que nos hizo Besbe para la revista gallega de música alternativa SONO-TONE en
http://www.sono-tone.net//index.php?option=com_content&task=view&id=448&Itemid=0
Os recomendamos eschar un vistazo por las demás secciones de la revista, ya que sus contenidos son muy interesantes.
Muchas gracias a toda la gente de SONO-TONE!
Hoy 2 de Julio la abuela de María Franc3s, la más moderna de la franc3s abuelas, cumple 92 años.
Y que mejor forma de celebrarlo que escuchando un disco de Elvis, el Rey del Rock!!!
Muchas felicidades y que cumplas muchos más!
FRANC3S CONXÚGASE EN FUTUROHenrique MariñoMaría e Alberto, tanto monta, son carballeses. O tempo nunca pasa en balde e unha noite decátaste de que el é o irmán de Montse Vecino, coa que fuches ao instituto, e ela vive onde a de Justo Lema. Lembras, incluso, que de pequeno ías a aquela casa da rúa de Colón a buscar ou devolver unha capeliña de madeira cunha santa dentro. E que a súa tía, creo, andaba a coller sempre un pouco de aquí e outro pouco de acolá nos traxes de primeira comunión. Pero a ti faláronche de Franc3s, así, co 3 ao revés e sen xeito coñecido de pronuncialo, e non caes. Están comezando, pero son bos, escoitas. Ou fáltalles moito, pero van polo bo camiño. Chegado o momento da 1º coincidencia, alguén diche, a pé de barra, son eses. E ti ollas para eles e non caes. As diferentas xeracionais e todo iso. Perderse cando median máis de 5 anos, cara abaixo. En fin, que pasan os días e, na noite de marras, fíxaste neles e ves que tamén te miran. Achégaste. Saúdas. Aquel neno calado e educado da Gran Vía é ese mozo. Buscas e atopas nas faccións dela algunha póla da súa árbore xenealóxica, aínda que non podes evitar chamarlle ou pensar nela como María Franc3s. Antes do encontro físico producíranse varias tomas de contacto coa súa música, cun efecto turbiamente hipnótico. Mergullarse na súa biografía e nos seus gustos fixo que os terminase situando no mapa. E, na verdade, atopabas sorprendente e estrada sonora que decidiran tomar nunca terra onde crecía vizoso o heavy e outros paus, digamos, máis convencionais, até o punto de poder pasar por autóctonos. O diaño en miniatura, aló arriba, á esquerda da cabeza. O do faino ti mesmo non era (non é) nada novo e o do amateurismo podería ser visto como unha coartada para pintar a mona con coñecemento de causa, sen a opción da vergoña, nin sequera allea: para ter unha banda non fai falla saber tocar, o importante é a actitude e todo iso, incluído o uso de termos que terminan perdendo o seu significado orixinal(léase punk) ou sendo apropiados polos do poleiro de enfronte. Non, estes rapaces tiñan algo. O anxo, na dereita. E merecíanse azos, folgos e pulos, aínda que só fora pola súa ilusión, valentía e falta de prexuízos que semellaban atesourar. Xa está ben de ser Saturnos devorando aos nosos fillos. Uns que fan algo diferente (ou até uns que fan algo) e xa rinchan os coitelos. Cun par, nenos. Franc3s, ademáis de María(batería e voz) e Alberto(voz e guitarra), está composto por Patuki, vilalbesa e , tamén, responsable do teclado e o theremin. Nenas. Dous terzos de Estrella. Son, sen dúbida, a formación máis orixinal (si, todo está inventado e bla, bla, bla) que ten xurdido en Carballo nos últimos anos. E están chamados, se lle seguen botando as mesmas ganas, a facerse un oco no panorama musical galego. Deberían explotar o seu aquel, entre a inxenuidade e a aparente pusilanimidade, a súa rabia Taif, esa sensación de desgana, de que todo da igual e está perdido, de ler a Lois Pereiro debaixo dunha ponte por onde pasan os trens, sen inmutarse nin polo ruído nin polas vibracións, absortos no seu propio transo. Eles, de feito, son ruidosos. E a súa primeira maqueta está gravada dun xeito totalmente precario, o que lle confire o seu encanto. Recoñecen como referencias a Surfin Bichos, Alaska, Nacho Vegas, Joy Division, The Cramps ou Los Enemigos (moitos eles, curiosamente, invitados ás Festas de San Xoán en anteriores edicións). Todo moi escuro. Sobre o seu pop de motor trucado cabalga un romántico adoecido. Din, por exemplo, que lles gusta García Alix. E resulta claro que son amigotes da serie B, até podería dicirse que da Z: de Waters a Burroughs. A crítica cualifica a súa música como crúa, gamberra e deslavazada. De letras transgresoras e surreais. Que entronca co alumnado avantaxado dunha escola na que acaban de graduarse os Triángulo de Amor Bizarro. Longa vida a Franc3s. E non deixen de escoltar as súas cancións en Internet: http://www.myspace.com/franc3sspace
Os informamos que ya está a la venta la revista que todos los años se publica con motivo de las fiestas de San Xoán en Carballo(A Coruña).
Y que este año nos dedica 2 páginas!!! Así que os animamos a comprarla por el módico precio de 1,50 € en la ludoteca municipal.
Desde aquí queremos dar las gracias a todos los miembros de la comisión de fiestas por el trato recibido, ya que a pesar de tener que suspender nuestra actuación del día 23, tuvieron el detalle de incluir el artíclulo que habla de nosotros en la revista. Siendo el grupo, junto a la Mala Rogríguez, al que más espacio dedican; todo un honor!
Aquí tenéis la crítica de nuestra maqueta publicada en la prestigiosa revista musical Rockdelux en su número de Junio. Todo un regalo de cumpleaños para Alberto!
SIN COMENTARIOS
FRANC3S + MORALLA
Acabamos de llegar a las 10.000 visitas, algo impensable hace poco más de un año cuando empezamos con este blog.
Queremos daros las gracias a todos los que lo habéis hecho posible!!!Muchos besos!
Frances O’Connor, nacida en 1917, al igual que Martha Morris, sin brazos. Compensaba su incapacidad con los pies, con los que podía vestirse, comer, y todas las actividades de las personas normales. Frances trabajó en el circo de los Cole Brothers durante muchos años, siendo presentada como "La Venus de Milo Viviente".
Lo prometido es deuda, aquí os mostramos un video donde se ve y se oye un frangmanto de la canción "Creo que soy feliz" en la actuación en el pub Fardela de Villalba. Esperamos que os guste!
Aquí están las fotos del concierto del pasado viernes 4 de Mayo en el pub Fardela de Villalba. Esperamos que os gusten!
Queremos agradecer el trato recibido por la gente del Fardela, en especial de César, ya que además de darnos copas durante toda la noche nos invitaron a cenar, nos pagaron más de lo acordado...Así como a la gente de Meskalina que nos ayudo con el tema del sonido.
Da gusto encontrarse con gente así!
La foto ya avisamos que va a ser un clásico en los reportajes de nuestros conciertos, momento camerino antes de salir a tocar, QUE NERVIOSS!
Si el concierto de La Reserva se caracterizó por su oscuridad en el Fardela se dió la situación contraria, el escenario estaba totalmente iluminado con un foco que emitia un calor infernal!!!
A lo largo del concierto surgieron unos cuantos imprevistos... pero que solventamos bastante bien!
Patuki se mordía las uñas porque el theremin no se escuchaba, María se partía de risa a pesar de que se cayó su cencerro durante la canción que más lo necesitaba y alberto hacía surf sobre su guitarra mientras intentaba arreglar su ampli.